kastelen

Vanochtend bij het opknopen van de tent zagen we een lichte sluimerbewolking...niet echt heel zwaar en bovendien was het zonnetje sterk genoeg om er doorheen te branden.

De meiden halen "une baquette et quatre croissants" bij het campingwinkeltje. Wat smaakt dat toch lekker die verse croissants. Even na tienen gaan we op pad...op naar Castelnaud. Leuk kriskras over de smalle paadjes door het platteland. Geweldige vergezichten. Velden vol gele zonnebloemen. Een andere kleur geel van de tarwevelden. Oude kerkjes. Kleine dorpjes. Kortom...dit is echt La Douce France.

Vlak voor Castelnaud passeren we Beynac. Owwww....dit ziet er ook wel enorm leuk uit! Smalle straatjes met keitjes die steil omhoog naar het kasteel voeren. Maar eerst doorrijden naar Castelnaud, waar een marktje zou zijn....uhm...dat marktje hebben we nooit gezien, maar dat mag de pret niet drukken. We parkeren de auto beneden aan in het stadje. Te voet klimmen we door het middeleeuwse dorpje omhoog. Even uitpuffen af en toe want ook hier loopt het enorm steil. Het is elke zweetdruppel waard. De uitzichten over de Dordogne vallei zijn adembenemend. Het dorpje zelf is enorm leuk om te zien. Bijna boven bij het kasteel doemen de toeristenwinkeltjes op, maar ook die vinden we leuk! We twijfelden nog of we dit kasteel zouden bezoeken of een ander, maar we willen niet dat onze klim omhoog vergeefs is dus kopen de entreebewijzen.

Eenmaal binnen voelen we ons helemaal even terug in de tijd. We lopen eerst een rondje buitenlangs (met steeds weer een blik op het uitzicht). Wel proberen we steeds in de schaduw te blijven, want het is weer bloedjeheet. Na een half uurtje zelf wat rondgedoold te hebben sluiten we aan bij een Nederlandse gids. Zij vertelt van alles over het kasteel en laat ons zien hoe de middeleeuwers hun burcht verdedigden. Nou...wij zijn blij dat we niet tot de aanvallers van toen behoorden. Wel hadden we graag even als kasteelvrouw hier gewoond (okay, dat geldt dan weer niet voor René uiteraard....).

Na ruim 2 uur terug te zijn geweest in de tijd begeven we ons maar weer naar het heden. Onze magen rammelen dus het wordt tijd om daar weer wat brandstof in te gooien. Gelukkig kan dat al snel. We vinden een leuke snacktent in één van de toeristenstraatjes en bestellen daar wat friet en een broodje geitenkaas. Uiteraard vergezeld van wat drinken, want man, man....onze tongen zitten zo'n beetje vastgeplakt...poeh.

Nu we er weer even tegen kunnen besluiten we ook dat andere kasteel, in Beynac, eens van dichterbij te gaan bekijken...niet erin, maar gewoon even het dorpje in. We gaan de Dordogne dus weer over en parkeren opnieuw de auto aan de voet van een middeleeuws stadje. Een totaal andere sfeer, maar wel weer zo gaaf. Oude huisjes, keienstraatjes, geweldige vergezichten, leuke shoppies en....een geweldig mooi kasteel. Wel weer een enorme klim naar boven en het is nog steeds loeiheet...al komt er wel wat meer wind en zien we in de verte donkere wolken verschijnen. Eenmaal boven doen we even heel rustig aan...even bijkomen.

Rond een uur of 5 zitten we weer in de auto op weg naar de camping...vlak voor we instapten voelden we de eerste, dikke regendruppels neerkomen...lekker even verkoeling.

Nu zitten we dus weer op de camping...de meiden hangen wat rond...schommelend in de hangmat of spelend in het kleine speeltuintje. En....ik heb zomaar een vermoeden dat ze het Keezspel al weer hebben klaargezet.....