Moesson

We zijn er! Op de camping in Tamiens. Helaas geen WiFi bij de tent, maar gelukkig wel op het terras van het campingrestaurant, waar we nu dus even zitten.

Gisteren weer een lange reisdag gehad. Wat een file rond Parijs, zeg! In 2 uur waren we nog niet eens 50 kilometer verder. Logisch ook want het is morgen natuurlijk 14 Julliet en alle Fransen zijn onderweg naar familie en zo. En daar reden (of beter stonden...grrr) wij dus tussen...maar ja, toch gehaald.

De tent is helemaal leuk! Echt zo comfortabel en ruim als we al dachten. Een heerlijk bedje. Mooie meubels. Echt helemaal goed! We staan wel op een beetje saai veldje. Helemaal leeg op de 4 villatenten na. Tenminste....vandaag stond er plotsklaps een circus aan het eind van het veld...ja, ja...echt waar...inclusief paarden, geitjes en lama's. Circus Knap om precies te zijn. En vanavond met vol...tatatararararatata...werd er een optreden gehouden. Niet voor ons...zelfs niet voor de meiden, maar voor de hele kleintjes.

En...wat ook ietsje minder is....het weer!! We zijn echt in de moesson beland. De koude moesson dan welteverstaan. Het heeft echt, serieus, werkelijk waar, zo'n beetje de hele dag geregend. En koud...Gelukkig maar dat de tent ruim genoeg is om binnen te zitten. Het meegenomen Keezspel heeft zijn dienst al bewezen..... Helemaal zuur als we dan via teletekst lezen dat het in Nederland de komende dagen loeiheet wordt...lekker wel...

Maar....er is heel veel leuks te melden...wat hebben we (en met name de meiden) genoten in Parijs! Het hele verhaal red ik niet vanavond...maar hier is alvast een start (had ik stiekem al een beetje voorgetikt in Word):

11 juli 2014 Parijs


Het latertje van gisteravond breekt ons toch nog een beetje op. René zijn telefoon (nog steeds een beetje ‘grrrr’ van mijn kant…) wekt ons om half 8. Ik heb erg onrustig geslapen, maar de rest heeft een goede nacht gemaakt. Het aankleden en klaar maken voor de dag kost nogal wat tijd met z’n viertjes in de kleine kamer (veel te veel tijd voor zo’n stresskip als ik ben…) en die tijd wordt alleen maar langer als we op zoek moeten naar het hoesje (inclusief batterij) van het kleine cameraatje. Tevergeefs overigens. Waarschijnlijk loopt Mickey nu met dat hoesje rond  want we denken het gisteravond verloren/vergeten te zijn. Helaas…
We parkeren de auto weer op dezelfde plek als gisteren (bij Disney Village)en lopen daarvandaan naar het station. Goed plan! En zo hebben meerderen gedacht want het is bomvol voor de automaten voor de treinkaartjes. We staan dik een half uur te wachten, maar gewapend met 4 dagkaarten zitten we uiteindelijk rond 11 uur in de trein op weg naar de hoofdstad.
Bij de meiden begint het al te kriebelen. Ze zijn vol verwachting. Femke heeft enige tijd geleden nog een spreekbeurt over Parijs gehouden dus die weet er al aardig wat van. We besluiten bij de halte Charles de Gaule – Etoile (oftewel de Arc de Triomphe) uit te stappen. Eerst nog even een flinke tippel ondergronds om bij de uitgang Champs d’Elysée weer boven te komen…en dat moment vergeten we nooit meer….die koppies van Nina en Femke op het moment dat ze de Arc zien. Echt grote ogen vol verbazing. Heel erg gaaf! Ze genieten beiden op hun eigen wijze. Femke blijft Oh’s en Ah’s roepen. Nina geniet zwijgend.

We lopen een rondje rond de grote boog. Femke roept me even terug en wijst naar de spits van een “toren” ergens in de verte….”is dat….”? vraagt ze. Ja Femke, dat is ‘m. “Echt??? Supercoolll!!!” En dat is nog maar het topje…dat belooft nog wat later vandaag.
In het hotel hebben we nog niet ontbeten. Dat moet hier dan maar gebeuren. Op de Champs d’ Elysée bij Dorée nog wat…  Op het terras verorberen we onze (niet zo kleine) broodjes. Natuurlijk moet er even ge(window)shopt worden op deze beroemde avenue. De meiden kijken hun ogen uit!

Bij het Grande Palais stappen we op de metro. Erg handig die dagkaarten. Volgende stop wordt de Sacre Coeur. Voor mij het mooiste plekje in Parijs. Als we bij station Anvers weer boven komen zien we overal paraplu’s. Jakkie, het regent…nou ja, gelukkig hebben we regenjasjes mee, dus de capuchons op en gewoon door. Wel nog even schuilen in een toeristenwinkeltjes waar we uiteraard niet met lege handen buiten komen. Als we het straatje uitlopen zien we ver boven ons de kerk. Een prachtig plaatje! Zijn ook de meiden het met mij eens. We klauteren de trappen op. Boven genieten we even van het (heiige) uitzicht over de enorme stad. De meiden verbazen zich over de uitgestrektheid. Is dit echt ALLEMAAL Parijs? Ja meiden..echt waar!

We lopen een rondje in de kerk. Steken een kaarsje op (best wel een mooi momentje zo met z'n viertjes) en gaan dan de nattigheid weer in. We lopen aan de andere kant van de heuvel via Place du Tetre naar beneden. Wat een leuke souvenirshoppies hier! Ook zitten hier heel trendy koffietentjes. Wij zijn wel toe aan een bakkie! Voor de meiden een verse jus en voor ons een heerlijk sterk bakkie. Even doorwaren voor we naar het volgende hoogtepunt gaan.

Dat hoogtepunt is de Notre Dame. Uiteraard rijden we hier met de metro naartoe. Gelukkig is het droog als we de kerk van Quasi Modo kunnen bewonderen. Deze kerk oogst overigens niet zoveel bewondering bij de dames. Femke wil liever naar de brug met de slotjes. Gelukkig zitten die bruggen hier overal, dus ver hoeven we niet te zoeken.

We hebben nu nog even tijd voor we naar het laatste hoogtepunt van de dag gaan: de Eiffeltoren. Eerst nog wat eten. Eigenlijk wilden we dat bij een tentje op Place de Dauphinée doen omdat we daar erg prettige herinneringen aan hebben van onze trip in 2012. Als we de prijslijst zien vervagen die herinneringen spontaan. 5 euro voor een colaatje? Zijn ze een beetje fou of zo?! Dan gaan we maar gewoon naar de M (die ook hier in Parijs alom vertegenwoordigd is uiteraard).

Met gevulde buikjes lopen we weer verder. Via het Louvre (weer meer oh's en ah's) door de Tuilerieen (oh...kijk...wat een gave kermis daar), over Place de la Concorde (al helemaal in stijl voor 14 Juilliet) naar Clemencau waar we de metro naar Trocadero nemen. En dat is toch echt wel het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt van de dag. Als we daar de bocht om gaan naar links en die enorme toren zien staan. De meiden zijn er stil van. We nemen enorm veel foto's (die jammergenoeg hier niet laden door de trage verbinding...).

We steken de Seine over en lopen onder de toren door. Wat een bouwwerk is dit toch! Even twijfelen we of we nog naar boven zullen gaan, maar de rijen zijn enorm en bovendien vindt niet iedereen in ons gezelschap dit een goed plan. Niet doen dus maar. We lopen wel gewoon een rondje.

Even voor tienen ploffen we weer aan de overkant bij Trocadero op de trappen neer. De lichten op de toren zijn aangegaan. Langzaam begint het te schemeren. En dan....om 10 uur precies...twinkel, twinkel....beginnen te toren te schitterend! Ohhhhhh........woooowwww..... Wij wisten dit al van 2 jaar terug, maar het blijft magnifique!

Ook leuk is dat, nadat het twinkelen weer voorbij is, er druk geoefend wordt voor maandag. Ze proberen allerlei soorten verlichting uit...en ik heb net mazzel dat ik de camera klaar heb als de Franse vlag op de toren wordt geprojecteerd (jammer weer dan dat de foto niet scherp blijkt...). Voor we weggaan nemen we nog een crepe Nutella. Wat een vakantiegevoel zeg...met uitzicht op de verlichte Eiffeltoren genieten van een crepe...in een inmiddels best aangenaam temperatuurtje zonder spatje regen!

Tijd om weer hotelwaarts te gaan. Maar...omdat we toch via de Arc de Triomphe moeten (want daarvandaan vertrekt RER A) kunnen we deze ook nog wel even verlicht bewonderen. Daarna wordt het toch echt tijd om ons bedje op te gaan zoeken. De verwachting is dat de meiden al in de trein in slaap zullen storten (het is inmiddels nl. bijna middernacht) maar niets blijkt minder waar....

Eenmaal in het hotel stort iedereen in...wat een dag! Dit is echt genieten met hoofdletters geschreven!



Parijs!